بخش دولتی هنوز از سیستم بهای تمام شده برای تولیدات خود استفاده نمیکند
رییس شورای عالی انجمن حسابداران خبره ایران گفت: متاسفانه بخش دولتی در ایران هنوز از سیستم بهای تمام شده برای تولیدات خود استفاده نمیکند که این امر از مهمترین دلایل ضعف کارایی و اثربخشی دستگاههای دولتی است.
غلامرضا سلامی که به مناسبت برپایی سمینار بهای تمام شده ابزار ارتقای بهرهوری (8 و 9 خردادماه 1385) سخن میگفت، با اعلام این مطلب افزود: در بخش دولتی حتی تشکیلات عظیمی مانند صنعت نفت، هنوز از سیستم بهای تمام شده برای تولیدات خود بهره نمیگیرند و در بخش خصوصی نیز به دلائل گوناگون، توجه جدی به این مهم نشده است. وی با اشاره به اینکه بخش خصوصی در رقابت با تولیدکنندگان خارجی، متاثر از این بیتوجهی است، خاطرنشان ساخت: خوشبختانه در قانون برنامه چهارم توسعه، به این مهم توجه جدی نشده است.سلامی یادآور شد: برای مثال در ماده 138 این قانون، شناسایی و احصای فعالیتها و خدمات دستگاههای اجرایی و تعیین قیمت تمام شده آنها و نیز تخصیص اعتبارات، بر اساس عملکرد و نتایج حاصل از فعالیتها متناسب با قیمت تمام شده، به عنوان یک تکلیف، برای سازمان مدیریت و برنامهریزی تعیین شده است. وی در مورد انتخاب عنوان بهای تمام شده، ابزار ارتقای بهرهوری برای سمینار امسال انجمن حسابداران خبره گفت: ارتقای بهرهوری در برنامه چهارم توسعه، یکی از عمدهترین عوامل رشد اقتصادی، طی دوران پنجساله برنامه در نظر گرفته شده است. رییس شورای عالی انجمن حسابداران خبره ایران اضافه کرد: این مهم به تنهایی نزدیک به یک سوم رشد متوسط 8درصدی پیشبینی شده در این برنامه را به خود اختصاص داده است.
به گفته این کارشناس مالی، از آنجایی که در گذشته هیچ نوع اقدام موثری در زمینه بررسی ابزارهای ارتقای بهرهوری، از طرف مراجع ذیربط مشاهده نشده است انجمن حسابداران خبره ایران، به عنوان یکی از فعالترین نهادهای مدنی، لازم دید تا در این زمینه، باب بحث را بگشاید.وی ادامه داد: از نظر ما حسابداران، برای ارتقای بهرهوری استقرار سیستم بهای تمام شده در بنگاههای اقتصادی و حتی غیرانتفاعی و بهرهبرداری از اطلاعات سیستم حسابداری، مدیریت در تصمیمگیریها و سیاستگذاریهای خرد و کلان از اهم اقدامات به شمار میرود که متاسفانه تاکنون به این مهم توجه لازم مبذول نشده است.سلامی اظهار داشت: در سادهترین تعریف، بهرهوری مطلوب عبارت است از استفاده بیشینه و بهینه از عوامل تولید که همان کار و سرمایه است.
وی گفت: بنا بر این تعریف، چنانچه بتوان از حداکثر نیروی کار و مدیریت و تمامی ظرفیت ماشینآلات و تجهیزات، در تولید بهرهبرداری کرد، میتوان ضایعات مواد مصرفی را به حداقل رساند. آنگاه سهم هزینههای متغیر و ثابت در بهای تمام شده واحد محصول کاهش یافته و در این صورت میتوان بدون سرمایهگذاری اضافی سود بیشتر و ارزش افزوده بیشتری را ایجاد کرد.سلامی تصریح کرد: سیستمهای هزینهیابی، این امکان را فراهم میسازد تا بتوان اجزای بهای تمام شده محصول (اعم از کالا و خدمات) را با نرمهای ملی و بینالمللی که میتواند در قالب بودجهریزی عملیاتی تجلی پیدا کند، مقایسه و انحرافات را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد.
«سمینار بهای تمام شده: ابزار ارتقای بهرهوری» توسط انجمن حسابداران خبره ایران در روزهای 8 و 9خردادماه امسال در مرکز همایشهای رازی تهران برپا میشود.